Blue Flower

Vandaag samen met Alicia deelgenomen aan de Eurodetrail van de Abdijcross. Gekozen voor de lange trail van 21km. Het was voor het eerst dat de route bestond uit 2 verschillende lussen en dus niet 2 dezelfde rondjes. Nou dat hebben we ook geweten.

Het was voor het eerst sinds een wel heel lange tijd dat ik met een goed gevoel aan de start stond en er ook veel zin in had. Het weer was ideaal, een laagje sneeuw op de grond bij de start is het droog en halverwege lekker wat sneeuwbuien.

Maar goed, ik zal bij het begin beginnen en over het algemeen is dat bij de startstreep. Daar ontmoeten we clubgenoten Roy Ploum en Dennis Lymandt. Het is ook al meteen duidelijk dat we deze toppers niet meer zullen zien voor de finish. Uiteindelijk valt het startshot en gaan we op weg. Eerst een rondje om de baan en dan het parcours op. Nou, voordat we de baan af zijn zitten we al onder de modder en staat het water al in de schoenen.

Het eerste deel was behoorlijk pittig en ik wist dat ik te hard aan het lopen was om het pittige parcours vol te houden. Uiteindelijk wat yerug laten zakken en de gezelschap van Alicia opgezocht. Vanaf dat punt zijn we samen gaan lopen en hebben we elkaar er een beetje doorheen gesleept.

 Eurodetrail2017 4

Vanaf 15km ging toch echt het licht langzaam uit. Het was duidelijk dat de duur wel in de benen zit, maar het aan de kracht echt ontbreekt. Vanaf dat punt is het de tanden op elkaar zetten en maar blijven doorgaan.

Alicia had het ook zwaar, maar die bleef maar door gaan. Op de laatste 2 km heb ik 30 seconden op haar moeten toegeven maar dat vond ik niet erg. De come back is een feit en ik weet nu waar ik aan moet gaan werken. En met Alicia op een derde podiumplek was het feest compleet.

In het algemeen was het een zwaar parcours, maar weinig echt vlakke stukken. Wel viel op dat er redelijk veel verharde stukken in zaten, maar gezien de omstandigheden was dat nu geen probleem. Er waren meerdan genoeg parcourswachters maar op bepaalde gedeelte was de bewegwijzering minder goed helaas.

Al met al een geslaagde trail.

Op naar een volgend avontuur.

Deel dit artikel

Het nieuwe jaar is weer aangebroken. Het oude jaar probeer ik op het gebied van hardlopen maar snel te vergeten. Het was echt een jaar van hele diepe dalen en eigenlijk maar 1 hoogte punt in maart, namelijk de 50km die ik in Stein heb gelopen. In totaal maar aan 3 evenementen deelgenomen en voor de rest echt alleen maar vallen en opstaan, verkeerde schoen keuze en ga zo maar door. Dit jaar wil ik er weer serieus naar gaan kijken en zeker aan wat meer evenementen deelnemen.

Eind van 2016 heb ik op persoonlijk vlak veel aan de mezelf gewerkt. Langzaam maar zeker begint zich dit nu ook te vertalen in meer loop motivatie. Daarom op 1-1-2017 maar ingeschreven op de eerste trainingsloop van Road to Rotterdam op 8-1-2017 (20km) en de week erna de Eurode trail (21km) op de zaterdag.

Ik heb er weer zin in en kijk met plezier de loopjes tegemoed.

Bijkomend voornemen is om iedereen die geïnteresseerd is in m'n ervaringen en prestaties wat beter op de hoogte te houden via m'n Blog. Facebook heb ik op een heel laag pitje gezet, hier kan iedereen mijn blogs lezen zonder reclame.

Deel dit artikel

Vorige week was ik nog goed op dreef, net de 10de zeven Heuvelenloop afgerond een rondje van 15 km en een rondje gecombineerd met een bezoekje aan STB wat int totaal 20km opleverde. De plannen waren om deel te nemen aan de alternatieve Via Belgica, maar dat kon helaas geen doorgang hebben ivm een te druk prive rooster. Echter kwam mijn persoonlijke demoon vrijdag om de hoek kijken en dit resulteerde uiteindelijk in het hele weekend niet lopen. De spieren deden pijn en de zin was helemaal weg. Dit zorgde een beetje voor een neerwaartse spiraal en was niet bevorderlijk voor m'n humeur.

Om dit te doorbreken dan toch op maandag na het werk in de regen een stukje gaan lopen. In totaal 11km gedaan op een gematigd tempo met in het achterhoofd dat ik niet te veel moest geven zodat ik vandaag nog een langere duurloop zou kunnen pogen. Dit plan en de uitvoering hadden me geen windeieren gelegd, want vandaag kon ik een heel behoorlijke 21,4 km op de teller zetten en dat op een manier dat ik me er ook goed bij voel. Alles gerend, niks gefoeteld en eigenlijk geen moment zwaar gehad. Natuurlijk waren er wat pittige stukjes bij, zoals de Reeweg en de Kleikoelenweg, maar die gingen toch ook best behoorlijk. Omdat ik vaak honger kreeg bij de lange duurlopen heb ik weer gels besteld en deze meegnomen. Bij ca 11 km heb ik een gel genomen en dit heeft zeker geholpen om een stuk comfortabeler te lopen.

Ik hoop dat dit de start van een opwaartse trend is. Op de planning staat in ieder geval komende vrijdag ochtend ca 25 km (of meer) met Jos en op zondag zo'n 17km Locatie training STB. De zin is er in ieder geval !

Deel dit artikel

Zo, de geplande 25km met Jos is afgelopen vrijdag een mooie 30km geworden. Dit was wel echt maximaal wat erin zat, maar met een gemiddelde van 5:19min/km hoor je mij toch echt niet klagen. De dag erna waren de benen toch opzienbarend fris wat dus een teken van een goed herstrel is.

Zondag staat de locatietraining van STB op het programma. Vanuit Schinveld een lekker stuk door de omgeving. Toch maar gekozen voor de 17km groep en nu maar hopen dat ik dit ook blijf volhouden. Ik merkte natuurlijk wel dat ik vrijdag een behoorlijke inspanning had geleverd en in het begin was het ook echt wel m'n best doen en aanpoten. Het tempo lag van tijd tot tijd toch best hoog, soms ging het tegen de 5:00min/km. Echter merkte je dat er wat mensen niet helemaal met dit tempo overweg konden en de laatste kilometers resulteerde dit ook in duidelijk lagere snelheid, hetgeen ik niet erg vond.

Heerlijk gelopen met een leuke groep, af en toe eens wat foto's gemaakt en lekker bijgekletst. Na afloop nog een versnapering en toen zat de heel geslaagde locatietraining er helaas weer op. Ik was met m'n eigen prestatie wel heel erg in m'n nopjes en kijk alweer uit naar de volgende trainingen.

Deel dit artikel

Afgelopen donderdag 13-10-2016 was een soort van try-out. Omdat het lopen toch weer redelijk lekker ging de laatste paar dagen, maar de duur nog ontbrak had ik dit tochtje gepland om eens te zien of de conditie voor de duur nog op peil was. Eigenlijk was ik van plan om ongeveer 16km te lopen, maar toch kriebelde het weer en wilde ik heel stiekum toch de loop rondom Wiijlre meedoen. Vandaar dat ik toch maar 18km had uitgezet, wetende dat dat misschien niet heel verstandig zou zijn. Ik had in ieder geval de telefoon mee, dus dat kon de uiteindelijke back-up zijn. Maar zoals het de hele week al ging, ging dit loopje dus ook prima. Nu niets forceren en de rust pakken.

En omdat het bloed dan toch weer kruipt waar het niet gaan kan, blijft de Zeven Heuvelenloop toch in het achterhoofd hangen. Toch maar eens Jos en John gepolst over hoe daar gelopen wordt en ook mijn zorgen om de afstand en het hoogte profiel maar even kenbaar gemaakt. Natuurlijk zou dat volgens de heren voor mij geen probleem moeten zijn en kan ik dat makkelijk aan. Nou, uiteindelijk maar overstag en afgesproken om zaterdagochtend maar mee t e gaan en te zien waar het schip strand.

Eenmaal aangekomen was er een kleine groep deelnemers. Voor de start nog even een kort woordje van Klaus, die mededeelde dat het de 10de, maar ook tevens de laatste loop zou zijn. Wat een toeval dat ik na al dat twijfelen dan toch nog aan de laatste loop kan deelnemen. Uiteindelijk gaan we van start, ondanks dat het nog wat regende onderweg naar Wittem was het bij de start toch net droog.

Het tempo was laag, waar ik ook heel blij mee was, want 28km was toch echt een uitdaging op dit moment. Daarnaast waren ook het aantal hoogte meters een onderwerp van zorg. Maar het was heel gezellig en met het kletsen onderweg gingen de kilometers eigenlijk voorbij zonder er veel erg in te hebben. De klimmetjes maakten het zeker wel pittig, maar er was genoeg tijd om bij te komen na elke klim, dus ook dit was geen probleem. We deden paden aan waar ik wel vaker had gelopen, maar ook genoeg paden die ik nog niet kon. Daarbij werd prikeldraad oversteken etc ook niet gemeden wat weer interessante situaties met zich meebracht. 

Rond 22 km werd er nog een wedstrijdje gedaan wie het snelste de Fromberg omhoog rent. De winnaar kon een extra fesje Wittems Kloosterbier winnen. Nou,... ik dacht meteen "laat iemand anders maar van dat ene flesje genieten" Hoewel ik nog redelijk fit was had ik weinig zin om daar een blessure door opt te gaan lopen.

Uiteindelijk kwam zelfs de zon tevoorschijn en was het heel mooi weer. Dat maakte de loop helemaal af en kon ik tevreden terug kijken op deze uitdaging. Bij de finish was er dan nog voor elke deelnemer het gratis flesje Wittems Kloosterbier.

 

Deel dit artikel