Berden Voorjaarsloop 2013 – De lat hoog gelegd, 15 km

Afgelopen zondag 4-3-2013 stond de eerste wegwedstrijd van het seizoen 2013 weer op het programma. Dit klopt niet helemaal, want in januari was er natuurlijk de Annendaal loop, maar gezien de omstandigheden neem ik deze niet echt mee in de categorie “wegwedstrijd”. De BVJL is altijd goed georganiseerd. Eén van de weinige wedstrijden waar je de snelweg afrijdt en zo de parkeerplaats op, welke dan vlak naast het parcours ligt. Verder is er genoeg ruimte om bij het inschrijflokaal te komen alsmede de royale kleedruimte.

Het weer speelde gelukkig mee. Bij vertrek in Landgraaf viel er nog een beetje miezer (natte) sneeuw bij ongeveer 0 graden. Echter in Venlo aangekomen was het toch reeds 4 graden en is het droog gebleven. Korte broeken weer dus !

Lees “Berden Voorjaarsloop 2013 – De lat hoog gelegd, 15 km” verder

De inhaalslag is begonnen

Zo, nu is eindelijk de griep en de luchtweginfectie voorbij. Nog niet helemaal fit maar wel 200% gemotiveerd! Gisteren (17-2-2013) de eerste echte poging om het hervatten van het Rotterdam schema te realiseren, en dat was met vlag en wimple geslaagd. Eerst 10km met de MTB over de weg met een gemiddelde van 29km/hr en vervolgens met Gerard een ZLD van 20km in de buurt van Schimmert, Spaubeek en Schinnen om vervolgens weer in Hoensbroek te eindigen. Behalve de valpartij met de fiets, ging alles van een leie dakje. Vanavond kon ik ook niet meer op de bank blijven zitten en heb daarom maar een tempo loopje van 5,3km gedaan. Het ging super.

De kop van

Halverwege op zijspoor geparkeerd

Net goed op weg in het trainingsprogramma voor Rotterdam, slaat dan toch het noodlot toe. Naast de griep ook nog een ontstoken luchtpijp opgelopen. Antibiotica kuur en verplicht rusten is het devies.  Rest nu niets anders dan proberen verstandig te zijn en alle goede raad op te volgen, ten einde het meest spoedige herstel en meeste snelle hervatting van de training.

Hopelijk gaat e.e.a niet te veel ten koste van de reeds opgebouwde conditie, maar ja, er valt weinig aan te veranderen dan het te nemen zoals het komt en er het beste van te maken.

 

Annendaal Halve Marathon in de sneeuw. 21,1 km

De week voor de halve marathon van de Annendaalloop begint het dan toch te sneeuwen. Gelukkig bleef het maar bij een relatief beetje en begonnen fiets en voetpaden tegen het eind van de week weer redelijk begaanbaar te worden. Goede hoop dus dat ook tijdens de Annendaal over het algemeen lekker zou kunnen worden gelopen.

Maar dan toch, naarmate 20 januari dichterbij komt, komt er in de vooruitzichten toch ook weer sneeuw in zicht. En ja hoor de eerste berichten zeggen van ’s morgens tot ’s middags. Maar zoals veel mensen tegenwoordig zelf weerman of weervrouw kunnen spelen mbv buienradar zo dus nu ook. De meningen zijn verdeeld van sneeuw in de morgen tot sneeuw pas op maandag.

Uiteindelijk breekt dan de dag aan, ik sta op en probeer door het kleine kiertje in het rolluik te zien of het sneeuwt. Opgelucht denk ik “ik kan de straat nog zien dus het zal nog niet sneeuwen” Maar als ik dan even later door het keukenraam kijk zie ik dat het toch aardig door sneeuwt. Maar goed, dat was dus te verwachten en we gaan gewoon kijken wat we ervan kunnen maken. Op de site stond immers die de loop altijd wel door zou gaan.

Lees “Annendaal Halve Marathon in de sneeuw. 21,1 km” verder

PERSOONLIJKE DOELSTELLINGEN: TERUGBLIK OP 2012

Zo schrijf je een artikel voor in het clubblad over je doelstellingen waarvan je denkt dat er een enkele een meerjarig project zal worden tot het moment dat je exact een jaar verder bent en met trots terugkijkt op een sportief jaar met vele “eerste keren”, hoogte- maar ook dieptepunten en een bekroning op al het noeste trainen en afzien.

Om de draad in het kort op te pakken vanaf het moment dat het vorige artikel eindigde: De eerste doelstellig was de herkansing op de Venloop. Doel was onder de 1:45:00 te lopen. Ondanks dat dit lukt met een tijd van 1:43:35, was ik toch niet helemaal tevreden. Zoals de tijd van het jaar er bekent om staat, kan het koud en nat zijn, maar ook één van de warmste dagen van de afgelopen periode. Komende uit een koude periode met temperaturen die amper de 15graden aanraakten, was het op de Venloop dag zelf een comfortabele 22 graden. Ik heb normaal wel wat tijd nodig om aan zo’n temperatuur te wennen, dus ik wist al dat ik het moeilijk ging krijgen. Maar goed, doel gehaald dus niet zeuren, er komen nog meer wedstrijden aan.

Lees “PERSOONLIJKE DOELSTELLINGEN: TERUGBLIK OP 2012” verder

Poort naar het Heuvelland 20,5 km

Zondag ochtend, 6 Januari 2013. Na een ietwat slappe einde December 2012 periode, is het nieuwe sportjaar voor mij aangebroken in de vorm van een Trailrun. Het evenementje dat ik heb uitgekozen wordt door AV Ceasar voor het eerst georganiseerd. Ze hadden al veel ervaring met het organiseren van diverse loopjes, dus ik had er alle vertouwen in dat ook dit weer goed zou komen.

Naam van de loop: “de Poort naar het Heuvelland”, als je dan vervolgens het hoogte profiel erbij pakt dan belooft het een aardig pittig parcours te zijn. Gezien ik de omgeving ken door de verschillende MTB routes wist ik dat het wel iets moois zou moeten gaan worden.

Bij aankomst had ik snel een parkeerplekkie voor het inschrijf bureau. Echter stond er wel een heel lange rij bij de voorinschrijvingen. Je schrijft je normaal toch voor in, zodat je dan snel aan de beurt bent en alles vlotjes verloopt, echter de na inschrijvers waren dit keer toch vele malen sneller. Maar geen probleem, ik was ruim op tijd dus wat zou ik me daar dan druk over maken.

Lees “Poort naar het Heuvelland 20,5 km” verder

Marathon training 2016

2015…. Dit wordt mijn jaar….. dacht ik althans in 2015……

Wat hardlopen en lange afstanden betreft leek het erop dat 2015 mijn come-back aankondigde. Alles ging voorspoedig, het Marathon debuut van Alicia in Eindhoven in een heel mooie tijd, vervolg daarvan in zware omstandigheden bij de Spijkenisse marathon en als afsluiter van het jaar de SM-loop te Meerssen (op 2 januari 2016 dit keer).

Echter 4 dagen na de SM loop zou het noodlot toeslaan. ’s morgensvroeg op de fiets, nog niets vermoedend kom ik ca 100m van de voordeur verwijderd ten val. Dat het mis was wist ik eigenlijk wel direkt, maar ik wilde daar stiekum niet aan toegeven. Dus na weer wat lucht te hebben gekregen toch maar weer op de fiets gesprongen en m’n weg naar het werk vervolgd. Lang verhaal kort, zo beland je dan even later toch in het ziekenhuis waar een gebroken rib en elle boog wordt vastgesteld. Daar gaan dus alle stoute plannen zo de deur uit….

Als je gewend bent om veel te bewegen, dan valt het dus extra tegen als je noodgedwongen op de bank moet blijven zitten. Toch kruipt ook dan het bloed waar het niet gaan kan, na een week dan maar te voet naar het werk om toch wat te bewegen. Als je dan merkt dat dat lukt, dan ga je telkens het tempo van het wandelen opvoeren. Je voelt ‘m al aankomen, echt rust nemen is er dan ook weer niet bij waardoor een terugval na 3 weken alle inspanningen weer te niet zouden maken. Lang verhaal kort, na ca 6-7 weken toch maar weer gaan hardlopen, wel rustig aan en geen gekke routes. En dat ging wonder boven wonder niet heel erg slecht.

De komende periode met vallen en opstaan getraind en ook weer de duur opgebouwd. Binnen 3 weken had ik het voor elkaar gekregen om de lange duurloop weer naar 30 km uit te bouwen. Gelukkig was de conditie dus niet al te ver weg gezakt. Dat gaf de burger weer genoeg moed om toch deel te nemen aan de 6 uurs lop te Stein, begin maart. Het doel zou hier worden om de marathon afstand vol te maken op een rustig tempo. Dat zou voor mij een beetje de come back op de lange afstand worden.\

Eindelijk was de dag van de 6 uursloop daar en om een lang verhaal kort te maken, na 4 uur en 37 minuten had ik 50km afgelegd. Met dit resultaat was ik heel erg in m’n nopjes en dacht ik weer terug te zijn op de langere afstanden.

 

 

Ell, halve marathon

Dit jaar voor het eerst de halve marathon in Ell op het programma. Vorig jaar heb ik daar de 12,5km gelopen. Dat was, hoe vreemd dat ook zal klinken, de helft van het halve marathon parcours. Dit komt omdat je via een aanloop stuk van twee kilometer, een rondje maakt en dan hetzelfde aanloop stuk weer terug moet.

Het parcours was me dus niet vreemd en ook de sfeer was vorig jaar leuk, kortom een wedstrijd om naar uit te kijken en een goede besteding van de zondag. Net zoals het voorgaande jaar was ook nu het weer niet echt ideaal loopweer. Regende het een beetje vorig jaar, en was het vorig jaar ook behoorlijk aan de straffe kant wat wind betreft, zo was het nu nog een schepje er bovenop. De wind was met vlagen gewoon stormachtig. Ik rekende daarom ook niet op een echt goede tijd.

Na even met enkele mede lopers te hebben gekletst was de tijd van de start aangebroken. Het ging er een beetje rommelig aan toe en voordat je het goed en wel door had, was het startschot gevallen. De groep komt in beweging en links van me zie ik in een ooghoek wat mensen andere bewegingen maken dan hardlopen. Achteraf blijkt dat mede-STB-er Martin Dumoulin was betrokken bij een valpartij en voor hem was deze halve marathon helaas al na enkele seconden voorbij. Gelukkig bleek achteraf dat het allemaal wel is meegevallen, maar leuk is het nooit.

De eerste km ging ik dus wederom veel harder dan welke planning dan ook. Dit keer was m’n motto: “wat je hebt, heb je” dus ik trek niet aan de rem maar bleef doorzetten zolang als dat het goed voelt. Ik had me er al helemaal op ingesteld dat Hub Wijnands me op een zeker punt wel weer voorbij zou komen en probeerde dat punt zolang mogelijk vooruit te schuiven

Bij ca 10km was dan toch dat punt aangekomen. Ik hoor bekende voetstappen achter me en dan verschijnt Hub in m’n rechter ooghoek. Kort maken we een babbeltje waar ik aangeef dat ik het tweede rondje wat rustiger aan zou gaan doen. Ik verwachtte echt dat m’n benen zouden gaan protesteren ook wetende dat we nu weer met flinke tegenwind moesten gaan lopen. Echter tot mijn grote verbazing bleven m’n benen dit keer maar doorgaan. Echt een heerlijk en ongelooflijk gevoel. Dus besloot ik op de terugweg nog wat extra gas te geven.

Uiteindelijk kwam ik over de streep in een voor mij ongekende tijd van 1:36:..

 

Eindhoven: Marathon debuut

Dinsdag 16-10-2012 zojuist weer een paar kilometer proberen te rennen, een herstelloopje noemt men dat dan. Tjonge wat ging dat slecht! Dan merk je pas dat je aan den lijve ondervindt dat een Marathon een aanslag is op je gezondheid en conditie. Eigenlijk altijd wel gedacht dat het wel zo meevallen, maar niet dus. Hoe is het dan toch zover gekomen dat ik die magische 42,2km toch heb gelopen en dan ook nog eens met een onverwacht goed resultaat? Het begon allemaal toch echt al eind April dit jaar.

Na wat langere afstanden te hebben gelopen, mede als deel voor de voorbereiding van een uiteindelijk matige prestatie op de Venloop, begon het toch echt te kriebelen. Ik had wel eens vaker een uitlating gedaan in de trant van het voornemen óóit eens deel te nemen aan een Marathon. Maar er zat nooit een stok achter de deur en dus bleef de deur maar dicht gaan. In eerste instantie leek het me wel mooi om in Berlijn of New York de eerste keer een Marathon te volbrengen. Maar zo groen en/óf praktisch als ik zelf kan zijn dacht ik bij mezelf, waarom zover, waarom zoveel geld uitgeven voor een paar uur hardloop plezier als het in de buurt ook kan. Je bent dan net zo afgemat, maar dan met je eigen bed in de buurt als het moet en dat leek me toch wel zo comfortabel, dus ging ik eens zoeken naar een voor mij geschikte loop.

Lees “Eindhoven: Marathon debuut” verder

De Sint Pietersbergloop – Halve Marathon

Reeds in het voorjaar gekeken naar mooie wedstrijden, dus geen rondjes om de kerk, maar mooie locaties. Ik wilde toch nog graag een paar halve marathons lopen, ook gezien het feit dat ik besloten had om aan het marathon verhaal te beginnen, maar daar wordt in het volgende artikel uitgebreid terug gekomen. Naast de Meerssen Marathon (voor mij dan de halve) viel mijn oog ook direkt op de Sint Pietersbergloop. Ik vind zelf het zuidelijke stukje van Maastrichts Mooiste best mooi en dit sluit daar aardig op aan. Dan het bijkomende feit dat door de ENCI groeve gelopen werd en er toch verschillende pittige stukken in zitten. Dus heb ik me meteen ingeschreven, …dacht ik.

Na een teleurstellende Meerssen halve marathon, door met name de hoge temperatuur en weinig verkoeling, was ik nu toch echt gebrand op het lopen van een voor mijn doen sterke halve marathon. Hub Wijnands had me al gewaarschuwd voor het parcours, maar op de dag zelf voelde ik me goed, ik was echt fit, het weer speelde mee, ca 15°C en een mooi maar niet te warm zonnetje. Wat kun je je nog meer wensen?

Lees “De Sint Pietersbergloop – Halve Marathon” verder