Ell, halve marathon

Dit jaar voor het eerst de halve marathon in Ell op het programma. Vorig jaar heb ik daar de 12,5km gelopen. Dat was, hoe vreemd dat ook zal klinken, de helft van het halve marathon parcours. Dit komt omdat je via een aanloop stuk van twee kilometer, een rondje maakt en dan hetzelfde aanloop stuk weer terug moet.

Het parcours was me dus niet vreemd en ook de sfeer was vorig jaar leuk, kortom een wedstrijd om naar uit te kijken en een goede besteding van de zondag. Net zoals het voorgaande jaar was ook nu het weer niet echt ideaal loopweer. Regende het een beetje vorig jaar, en was het vorig jaar ook behoorlijk aan de straffe kant wat wind betreft, zo was het nu nog een schepje er bovenop. De wind was met vlagen gewoon stormachtig. Ik rekende daarom ook niet op een echt goede tijd.

Na even met enkele mede lopers te hebben gekletst was de tijd van de start aangebroken. Het ging er een beetje rommelig aan toe en voordat je het goed en wel door had, was het startschot gevallen. De groep komt in beweging en links van me zie ik in een ooghoek wat mensen andere bewegingen maken dan hardlopen. Achteraf blijkt dat mede-STB-er Martin Dumoulin was betrokken bij een valpartij en voor hem was deze halve marathon helaas al na enkele seconden voorbij. Gelukkig bleek achteraf dat het allemaal wel is meegevallen, maar leuk is het nooit.

De eerste km ging ik dus wederom veel harder dan welke planning dan ook. Dit keer was m’n motto: “wat je hebt, heb je” dus ik trek niet aan de rem maar bleef doorzetten zolang als dat het goed voelt. Ik had me er al helemaal op ingesteld dat Hub Wijnands me op een zeker punt wel weer voorbij zou komen en probeerde dat punt zolang mogelijk vooruit te schuiven

Bij ca 10km was dan toch dat punt aangekomen. Ik hoor bekende voetstappen achter me en dan verschijnt Hub in m’n rechter ooghoek. Kort maken we een babbeltje waar ik aangeef dat ik het tweede rondje wat rustiger aan zou gaan doen. Ik verwachtte echt dat m’n benen zouden gaan protesteren ook wetende dat we nu weer met flinke tegenwind moesten gaan lopen. Echter tot mijn grote verbazing bleven m’n benen dit keer maar doorgaan. Echt een heerlijk en ongelooflijk gevoel. Dus besloot ik op de terugweg nog wat extra gas te geven.

Uiteindelijk kwam ik over de streep in een voor mij ongekende tijd van 1:36:..

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.