Poort naar het Heuvelland 20,5 km

Zondag ochtend, 6 Januari 2013. Na een ietwat slappe einde December 2012 periode, is het nieuwe sportjaar voor mij aangebroken in de vorm van een Trailrun. Het evenementje dat ik heb uitgekozen wordt door AV Ceasar voor het eerst georganiseerd. Ze hadden al veel ervaring met het organiseren van diverse loopjes, dus ik had er alle vertouwen in dat ook dit weer goed zou komen.

Naam van de loop: “de Poort naar het Heuvelland”, als je dan vervolgens het hoogte profiel erbij pakt dan belooft het een aardig pittig parcours te zijn. Gezien ik de omgeving ken door de verschillende MTB routes wist ik dat het wel iets moois zou moeten gaan worden.

Bij aankomst had ik snel een parkeerplekkie voor het inschrijf bureau. Echter stond er wel een heel lange rij bij de voorinschrijvingen. Je schrijft je normaal toch voor in, zodat je dan snel aan de beurt bent en alles vlotjes verloopt, echter de na inschrijvers waren dit keer toch vele malen sneller. Maar geen probleem, ik was ruim op tijd dus wat zou ik me daar dan druk over maken.

 

Vervolgens even omkleden bij de auto en dan richting start. Die was voor de gelegenheid naar de atletiekbaan verlegd. Eenmaal daar aangekomen kom je dus verschillende STB-genoten tegen. Even een praatje maken links en rechts en dan een paar rondjes warm lopen. Uiteindelijk is het dan zover, we kunnen gaan starten. Iedereen verzamelt zich achter de streep en als je dan om je heen kijkt, weet je dat het geen doorsnee deelnemers veld is. Er staan atleten in korte broek en singlet naast atleten met lange broek, jas, muts, handschoenen en waterzak. Je vraagt je af wie er gelijk heeft.

Dan valt het startschot, de meute komt in beweging en verlaat aan het einde van het rondje de baan. we beginnen met een smal lang spoor aan de rand van een grasveld, waar je maar probeert om niet in de vette modder te lopen. Maar da’s makkelijker gezegd dan gedaan. Uiteindelijk gaat het door een weiland bergop om vervolgens aan de andere zijde wee door de modder omlaag te gaan. Eenmaal onder aangekomen gaat het na een linkse bocht weer flink omhoog. Dit is tevens het beeld dat de gehele 20,5km zo door blijft gaan. Stukken door het landschap worden hier en daar afgewisseld met asfalt, maar net als je denkt lekker te lopen krijg je weer een enorme bak met modder voor de kiezen.

Op de helft is in het hellengbos een drankpost ingericht. Hier heb ik even een minuutje rust gepakt en van een wafeltje genoten alvorens de tocht voort te zetten.

Uiteindelijk kom je dan toch in de buurt van de finish. Echter komt bij kilometer 17 Patrick Delait voorbij gelopen. Dan begin je toch echt aan jezelf te twijfelen, zo goed kan ik toch niet zijn?? Achteraf bleek dat de kopgroep verkeerd gelopen was en Patrick uiteindelijk circa 24km heeft gelopen.

Maar goed, het einde van het Parcours was een beetje vreemd zo midden in het veld maar wel heel mooi om te zien. De lange en de korte loop kwamen uit twee verschillende richtingen bij elkaar. Daarbij was de weg naar de finish één lange afdaling, dus je krijgt dan een schitterend beeld van lopers uit allerlei richtingen die allemaal naar één punt stormen.

Terugkijkend op het geheel vraag ik me af of de classificatie van Trailrun wel correct is voor deze loop. 20,5km is niet zo’n enorme afstand. Om “zelf reddend” te zijn op dit parcours is nu ook weer niet zo’n kunst. Onverhard was het over het algemeen wel, hoewel er toch ook redelijk wat asfalt in zat.

Heb ik plezier gehad? Absoluut! Het was zeker een goede besteding van de zondagochtend. Met een tijd van 1:43:54, lekker ontspannen genoten van parcours omgeving en mede deelnemers, en daar het heuvelwerk, gezien mijn postuur, niet mijn sterkste kant is ben ik toch dik tevreden met het resultaat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.