25-10-2016

Vorige week was ik nog goed op dreef, net de 10de zeven Heuvelenloop afgerond een rondje van 15 km en een rondje gecombineerd met een bezoekje aan STB wat int totaal 20km opleverde. De plannen waren om deel te nemen aan de alternatieve Via Belgica, maar dat kon helaas geen doorgang hebben ivm een te druk prive rooster. Echter kwam mijn persoonlijke demoon vrijdag om de hoek kijken en dit resulteerde uiteindelijk in het hele weekend niet lopen. De spieren deden pijn en de zin was helemaal weg. Dit zorgde een beetje voor een neerwaartse spiraal en was niet bevorderlijk voor m’n humeur.

Om dit te doorbreken dan toch op maandag na het werk in de regen een stukje gaan lopen. In totaal 11km gedaan op een gematigd tempo met in het achterhoofd dat ik niet te veel moest geven zodat ik vandaag nog een langere duurloop zou kunnen pogen. Dit plan en de uitvoering hadden me geen windeieren gelegd, want vandaag kon ik een heel behoorlijke 21,4 km op de teller zetten en dat op een manier dat ik me er ook goed bij voel. Alles gerend, niks gefoeteld en eigenlijk geen moment zwaar gehad. Natuurlijk waren er wat pittige stukjes bij, zoals de Reeweg en de Kleikoelenweg, maar die gingen toch ook best behoorlijk. Omdat ik vaak honger kreeg bij de lange duurlopen heb ik weer gels besteld en deze meegnomen. Bij ca 11 km heb ik een gel genomen en dit heeft zeker geholpen om een stuk comfortabeler te lopen.

Ik hoop dat dit de start van een opwaartse trend is. Op de planning staat in ieder geval komende vrijdag ochtend ca 25 km (of meer) met Jos en op zondag zo’n 17km Locatie training STB. De zin is er in ieder geval !

10de Zeven Heuvelenloop rond Wijlre

Afgelopen donderdag 13-10-2016 was een soort van try-out. Omdat het lopen toch weer redelijk lekker ging de laatste paar dagen, maar de duur nog ontbrak had ik dit tochtje gepland om eens te zien of de conditie voor de duur nog op peil was. Eigenlijk was ik van plan om ongeveer 16km te lopen, maar toch kriebelde het weer en wilde ik heel stiekum toch de loop rondom Wiijlre meedoen. Vandaar dat ik toch maar 18km had uitgezet, wetende dat dat misschien niet heel verstandig zou zijn. Ik had in ieder geval de telefoon mee, dus dat kon de uiteindelijke back-up zijn. Maar zoals het de hele week al ging, ging dit loopje dus ook prima. Nu niets forceren en de rust pakken.

En omdat het bloed dan toch weer kruipt waar het niet gaan kan, blijft de Zeven Heuvelenloop toch in het achterhoofd hangen. Toch maar eens Jos en John gepolst over hoe daar gelopen wordt en ook mijn zorgen om de afstand en het hoogte profiel maar even kenbaar gemaakt. Natuurlijk zou dat volgens de heren voor mij geen probleem moeten zijn en kan ik dat makkelijk aan. Nou, uiteindelijk maar overstag en afgesproken om zaterdagochtend maar mee t e gaan en te zien waar het schip strand.

Eenmaal aangekomen was er een kleine groep deelnemers. Voor de start nog even een kort woordje van Klaus, die mededeelde dat het de 10de, maar ook tevens de laatste loop zou zijn. Wat een toeval dat ik na al dat twijfelen dan toch nog aan de laatste loop kan deelnemen. Uiteindelijk gaan we van start, ondanks dat het nog wat regende onderweg naar Wittem was het bij de start toch net droog.

Het tempo was laag, waar ik ook heel blij mee was, want 28km was toch echt een uitdaging op dit moment. Daarnaast waren ook het aantal hoogte meters een onderwerp van zorg. Maar het was heel gezellig en met het kletsen onderweg gingen de kilometers eigenlijk voorbij zonder er veel erg in te hebben. De klimmetjes maakten het zeker wel pittig, maar er was genoeg tijd om bij te komen na elke klim, dus ook dit was geen probleem. We deden paden aan waar ik wel vaker had gelopen, maar ook genoeg paden die ik nog niet kon. Daarbij werd prikeldraad oversteken etc ook niet gemeden wat weer interessante situaties met zich meebracht. 

Rond 22 km werd er nog een wedstrijdje gedaan wie het snelste de Fromberg omhoog rent. De winnaar kon een extra fesje Wittems Kloosterbier winnen. Nou,… ik dacht meteen “laat iemand anders maar van dat ene flesje genieten” Hoewel ik nog redelijk fit was had ik weinig zin om daar een blessure door opt te gaan lopen.

Uiteindelijk kwam zelfs de zon tevoorschijn en was het heel mooi weer. Dat maakte de loop helemaal af en kon ik tevreden terug kijken op deze uitdaging. Bij de finish was er dan nog voor elke deelnemer het gratis flesje Wittems Kloosterbier.

 

07-10-2016

Vandaag voor het eerst sinds de Alfatrail weer een stukje gaan hardlopen. De hele week heb ik me al beroerd en enorm moe gevoeld. Daarbij zo’n enorme wallen onder de ogen dat mensen vragen of ik ruzie heb gehad.

Het stukkie rennen ging dan ook enorm desastreus. De benen deden ongelooflijk veel pijn en ik kon wel janken.

Toch maar 5km uitgelopen. Maar op deze manier is het toch moeilijk om het hardlopen vol te houden. Nu maar weer kijken wat de dag van morgen brengt

29-09-2016

Vandaag stond de lange duurloop van 25km op de planning. De eerste kilometers gingen ook echt lekker. Hoewel het een rondje hardlopen na het werk betrof, kon ik toch al vrij direkt de rust in het hoofd vinden en mezelf afremmen. Het zou ook het eerste rondje met een hesje worden aangezien het tegen het eind toch al redelijk donker zou zijn.

Ondanks dat ik in het hoofd de rust had en ook echt dacht dat ik langzaam rende moest ik de eerste kilometers toch echt goed oppassen dat het niet heel hard lopen zou worden. De eerste kilometers zaten zelfs goed onder de 5:00 per km.Mijn doel was eigenlijk om rond de 5:30 – 5:25 per km te lopen, maar dat lukte echt niet.

Ik merkte vanaf 10 km al een beetje dat ik wel door m’n reserves zou raken, maar daar maakte ik me niet zo druk over, omdat ik normaal wel even door een dipje moet, maar over het algemeen genoeg reserves heb om uit te lopen.

Bij 20km begon de honger echt diep van binnen te knagen en ik wist dat dat niet goed ging. Maar ja, ik hoefde nog maar 5 km en dan zou ik thuis op de bank kunnen gaan zitten. Echter bij 22km moest ik de Melchertstraat op, dat was toch echt te veel van het goeie. De laatste 25m heb ik even moeten lopen. Vervolgens op de een of andere manier heb ik er toch nog een km bij weten te sprokkelen. Maar daarna was rennen geen optie meer. De laatste kilometer dan maar gelopen. Niet blij met het resultaat maar stiekem toch wel een beetje trots op mezelf.

Alfa trailrun 12km

Vandaag was de dag van de Alfa trailrun. Met het opstaan werd al duidelijk dat dit niet een makkelijke loop zou gaan worden. M’n lichaam was het er al niet helemaal mee eens dat ik zo vroeg op stond en me dan ook nog in hardloop kleding ging hijsen. Ik dacht dat ik daar gewoon even doorheen moest en dat het wel goed zou komen als ik eenmaal onderweg zou zijn. In eerste instantie lukte dat ook aardig. Redelijk ver achteraan gestart, niet wetende dat het parcours na 10m al heel smal zou worden en dat inhalen al bijna onmogelijk zou zijn. Dus de start en de eerst km gingen in ieder geval rustig aan. Maar da’s niet erg, rustig opbouwen en niet meteen opblazen. Dat bleek een goede tactiek.Samen met Alicia de eerste kilometers lekker doorlopen, nar 4km halen we de tweede dame in en toen ging het bij mij fout. Mijn maag had er geen zin meer in en stuurde het ontbijt in omgekeerde richting terug. Vanaf toen maar verder geharkt en bij 6km op de Berg kwam ik achter 2 loper die ik niet kon inhalen op dat deel van het parcours. Daardoor heb ik het gat met Alicia niet meer dicht kunnen lopen, want op de laatste 2 km kreeg ze vleugels en kon ik met moeite de afstand gelijk houden.

Gezien hoe ik me gevoeld heb tijdens deze loop ben ik toch tevreden. Het is geen geweldige prestatie maar ik ben maar wat blij dat ik ‘m toch heb uitgelopen, dat had ik op verschillende momenten niet gedacht.

Nu snel uitkijken naar de volgende loop en kijken of we revanche kunnen nemen.