10de Zeven Heuvelenloop rond Wijlre

Afgelopen donderdag 13-10-2016 was een soort van try-out. Omdat het lopen toch weer redelijk lekker ging de laatste paar dagen, maar de duur nog ontbrak had ik dit tochtje gepland om eens te zien of de conditie voor de duur nog op peil was. Eigenlijk was ik van plan om ongeveer 16km te lopen, maar toch kriebelde het weer en wilde ik heel stiekum toch de loop rondom Wiijlre meedoen. Vandaar dat ik toch maar 18km had uitgezet, wetende dat dat misschien niet heel verstandig zou zijn. Ik had in ieder geval de telefoon mee, dus dat kon de uiteindelijke back-up zijn. Maar zoals het de hele week al ging, ging dit loopje dus ook prima. Nu niets forceren en de rust pakken.

En omdat het bloed dan toch weer kruipt waar het niet gaan kan, blijft de Zeven Heuvelenloop toch in het achterhoofd hangen. Toch maar eens Jos en John gepolst over hoe daar gelopen wordt en ook mijn zorgen om de afstand en het hoogte profiel maar even kenbaar gemaakt. Natuurlijk zou dat volgens de heren voor mij geen probleem moeten zijn en kan ik dat makkelijk aan. Nou, uiteindelijk maar overstag en afgesproken om zaterdagochtend maar mee t e gaan en te zien waar het schip strand.

Eenmaal aangekomen was er een kleine groep deelnemers. Voor de start nog even een kort woordje van Klaus, die mededeelde dat het de 10de, maar ook tevens de laatste loop zou zijn. Wat een toeval dat ik na al dat twijfelen dan toch nog aan de laatste loop kan deelnemen. Uiteindelijk gaan we van start, ondanks dat het nog wat regende onderweg naar Wittem was het bij de start toch net droog.

Het tempo was laag, waar ik ook heel blij mee was, want 28km was toch echt een uitdaging op dit moment. Daarnaast waren ook het aantal hoogte meters een onderwerp van zorg. Maar het was heel gezellig en met het kletsen onderweg gingen de kilometers eigenlijk voorbij zonder er veel erg in te hebben. De klimmetjes maakten het zeker wel pittig, maar er was genoeg tijd om bij te komen na elke klim, dus ook dit was geen probleem. We deden paden aan waar ik wel vaker had gelopen, maar ook genoeg paden die ik nog niet kon. Daarbij werd prikeldraad oversteken etc ook niet gemeden wat weer interessante situaties met zich meebracht. 

Rond 22 km werd er nog een wedstrijdje gedaan wie het snelste de Fromberg omhoog rent. De winnaar kon een extra fesje Wittems Kloosterbier winnen. Nou,… ik dacht meteen “laat iemand anders maar van dat ene flesje genieten” Hoewel ik nog redelijk fit was had ik weinig zin om daar een blessure door opt te gaan lopen.

Uiteindelijk kwam zelfs de zon tevoorschijn en was het heel mooi weer. Dat maakte de loop helemaal af en kon ik tevreden terug kijken op deze uitdaging. Bij de finish was er dan nog voor elke deelnemer het gratis flesje Wittems Kloosterbier.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.