Triathlon Stein 1-60-11

Vandaag bereiken we dan eindelijk het doel dat we ons in December hadden gesteld. Toen wisten we nog helemaal niet waar we aan zouden beginnen en hoe hobbelig deze reis zou verlopen.

Maar goed, zoals gezegd, beginnen bij het begin. Onderdeel één blijft toch het zwemmen. Hier keek ik meteen flink tegenop gezien het feit dat ik niet dol ben op zwemmen en al helemaal niet in water waar je met je voeten de bodem niet raakt. Maar goed, we zouden dit gaan doen en dus zouden we de stier ook meteen bij de horens vatten. Op hetzelfde moment komt er van Triathlon Vereniging Stein een aanbieding langs: proefperiode triathlon training met zwemmen op de zaterdag ochtend en dat voor een prikkie. Geen moment getwijfeld en dus meteen ingeschreven, dit was mijn stok achter de deur.

De dag van de eerste les: in totaal waren er 17 nieuwe leden die het avontuur aan zouden gaan. Al snel bleek dat hetgeen ik al verwacht had ook wel meteen zou blijken… ik was zeker de slechtste zwemmer. Borst crawl had ik nog nooit gedaan en na het eerste baantje dacht ik ook nooit 1 km te kunnen zwemmen. Waar was ik aan begonnen…? Maar goed we blijven volhouden, omdat het zo moeilijk was, moeilijker dan ik had gedacht/verwacht, wist ik wel dat 1x per week zwemmen niet voldoende zou zijn. Daarom maar op zoek naar zwembaden in de buurt om zelf aan de techniek te gaan werken. Lang verhaal kort, na meerdere keren het zwembad gefrustreerd te hebben verlaten ben ik uiteindelijk bij Stein afgehaakt omdat het tempo te hoog lag en ben bij Z.O.N (zwemvereniging Oranje Nassau) op eigen tempo verder gegaan. Dit was uiteindelijk voor mij een heel goede keus. Na heel veel oefenen en tomeloze inzet hebben we dit zwem avontuur toch volbracht.

Het fietsen en hardlopen zou ik als minder moeilijk inschatten omdat ik dat beide toch al regelmatig doe. Echter de afwisseling is toch iets wat ik enorm had onderschat. De eerste bloktraining fietsen-rennen was dan ook een heel aparte ervaring. Het fietsen ging prima, geen 100% geven, hoge trapfrequentie en niet te lang. Afstappen…. schoenen wisselen en go ! Nou dat was een aparte ervaring. Je hebt het idee geen controle over je benen te hebben, het idee dat je niet vooruit komt, maar toch loop je geweldige tijden. maar dat blijkt al snel in te houden dat je na een paar kilometer al compleet bent opgeblazen. Een goede leerschool voor de komende trainingen dus.

Dag van de wedstrijd is dan aangebroken, met de sprint afstand nog vers in het geheugen slaan toch de zenuwen weer toe. Bij het zien van de haven van Stein krijg je dan toch weer een knoop in de maag. Ik dacht geleerd te hebben van de wedstrijd in Aken, maar ook hier maak ik dan blijkbaar een blunder. Ik had wel 2 bidons meegenomen en had gedacht dat ik die bij de start wel zou kunnen vullen, zoals dat in Aken bijvoorbeeld wel kon. Maar wat bleek, geen kraan of iets dergelijks in de buurt. Dat betekende dus dat ik zou zwemmen, fietsen en een stuk rennen zonder te drinken. Oei !!

Maar goed, het wetsuit aan getrokken, en op naar de startlocatie. We dachten er goed aan te doen om achteraan te blijven, zodat we niet overhoop gezwommen zouden worden. Maar dit bleek achteraf niet zo’n goed plan. Doordat de aanloopplank de haven in erg smal was, duurde het te lang voordat iedereen in het water lag. Vanaf de oever was het dus nog ca 200m tot de start streep. Op het moment dat ik van de plank af stapte viel het start schot. Alles wat we geleerd hadden en dachten te gaan toepassen viel eigenlijk helemaal weg en begon ik m’n weg om zo snel mogelijk de start te bereiken en door te pakken. omdat ik niet even aan het water had kunnen wennen viel me het erg tegen om fatsoenlijk de ademhalingstechniek toe te passen. Daarom besloten om de techniek maar te laten voor wat ie was en zo efficiënt mogelijk de schoolslag toe te passen. Dit bleek uiteindelijk wel de goede keus. Ik begon de langzamere borst crawlers al in te halen en begon aan m’n opmars door het achterveld. Echter op de laatste 300m gaat het mis. Bij de boei die op 400m voor de finish ligt verlies ik in het water m’n GPS horloge. Ik doe snel een greep in de hoop hem nog te kunnen grijpen en dat lukte. Echter kreeg ik ‘m niet meer zo snel om en moest met een vuist verder zwemmen. Dit merkte ik flink aan de snelheid. Dan de laatste boei en het rechte stuk richting de streep…. dacht ik. Ineens krijg ik een ijskoud voorhoofd en werd het me heel erg slecht. op dat moment dacht ik niet meer bij de kant te kunnen komen en sloeg de paniek me om het hart. Op een of ander manier heb ik dan toch het eind weten te bereiken, maar ik heb geen idee meer hoe. Ik zag op een bepaald moment hoe andere zwemmers uit het water werden geholpen/getrokken en dacht bij mezelf, als ze dat bij mij doen dan spuug ik alles onder. Maar goed, wonder boven wonder toch eruit gekomen en dacht eigenlijk te moeten opgeven. Maar na ca 10-15m lopen zakte het nare gevoel weg en begon ik m’n vertrouwen een beetje terug te krijgen. Ik had me voorgenomen toch door te gaan met het fietsen en te zien wat daarvan zou komen.

Goed, zo gezegd zo gedaan. Het wetsuit uit en rustig aan het fietsen beginnen, maar…. zonder water. Ik had besloten om gewoon te beginnen en te zien hoe lang ik het vol zou houden. Het zijn immers rondjes, dus uitstappen kan altijd. Eenmaal op de fiets kwam de kracht gelukkig langzaam terug. Ik had dit keer wel een triathlonstuur op m’n fiets gemonteerd omdat ik wist dat dit parcours daar prima geschikt voor was. Lekker lange stukken met wind op de kop. Dit besluit zou me dus geen windeieren leggen. Ik haalde de ene na de andere fietser in en begon een beetje te twijfelen of ik niet te hard van stapel ging. Dit was immers de eerste keer dat ik fietste in wedstrijdvorm. Maar goed, ik zou toch al niet alles geven omdat ik geen water had en ik probeerde dus zo goed en kwaad als mogelijk m’n krachten te verdelen in de hoop het zo lang mogelijk vol te houden. De km’s tikken lekker weg en ik bleef me goed voelen. Zelfs de klimmetjes van de slingerberg in Geulle nam ik prima en had erg geen noemenswaardige problemen. Als ik water had gehad dan had ik deze zeker sneller genomen, maar ik kreeg op het laatst de gelletjes niet meer goed weg en wilde de berg geen struikelblok laten worden. De laatse paar kilometer waren wat zwaarder en daar begon ik toch last te krijgen van het te kort aan water. Dit baarde me wel zorgen voor het hardlopen, omdat ik eerst nog moest rennen tot aan de waterpost voordat ik kon drinken. Goed, op weg naar de wisselzone kom ik niet goed uit m’n trapper en trek het plaatje van m’n schoen af. Gelukkig dat dit niet eerder was gebeurd.

Nu wisselen, snel de hardloopschoenen aan en gaan. Ik was bang dat de benen heel wiebelig zouden zijn, net zoals bij de meeste trainingen, maar dat viel reuze mee. Ik lag wel nog redelijk ver achterin het deelnemersveld maar het lopen ging eigenlijk wel goed. Dus ik haal gelijk al wat mensen in. Ik kon het parcours niet, dus besloot ik om rustig aan te doen tot aan de drankpost. Dit is maar goed ook want na een paar 100m ging het dus omhoog richting de markt, dit stukje moest je dus vervolgens nóg 3 keer afleggen. Het fijne is wel dat je goed weet wie waar op het parcours zit en je je hier dus aan kunt spiegelen. Tijdens het lopen heb ik even een meter of 50 gelopen omdat het lampje uitging, maar gelukkig wist ik weer snel te hervatten. Ik wist bepaalde concurrenten achter me te houden en tijdens het lopen heb ik nog verschillende in gehaald.

Ondanks dat het geen soepele race was en het me ook heeeeel veel had gekost, ben ik toch erg tevreden met het resultaat. Ik heb het toch maar gedaan en in vergelijking met anderen heb ik op alle onderdelen redelijk gescoord, waardoor het verlies bij de start beperkt was gebleven.

De sfeer was super, het publiek was goed de ervaring was echt uniek, maar ik ben ook blij dat de druk weg is en alles achter de rug is. Doe ik dit nog een keer, geen idee. Zwemmen is en blijft toch echt niet mijn ding en al helemaal niet in open water. Fietsen en lopen blijven zeker sporten die ik zal blijven beoefenen en we zullen zien wat de toekomst brengt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.