Onze eerste “Aussie”

We hebben ervoor gekozen om een Australische Herder in huis te nemen. Voordat we aan dit avontuur zijn begonnen hebben we ons goed geïnformeerd en hebben we lang getwijfeld of dit ras wel bij onze leefstijl past. Inmiddels zijn we trotse baasjes van een red merle pup genaamd Joep. We zijn reeds veel ervaringen rijker en willen deze dan ook delen met anderen die ook erover denken om een aussie aan te schaffen of wellicht al hebben en vragen hebben over “hoe gaat het met een aussie bij anderen”.

Tijdens onze zoektocht over het internet en het vragen aan mensen die een aussie hebben leer je toch eigenlijk 1 ding. Een duidelijk antwoord is er niet. Waar op het internet toch vaak te lezen is dat het een erg actief ras is waar je veel tijd in moet steken en eigenlijk niet binnen te houden zijn, hoor je van andere baasjes toch vaak een ander geluid. Tuurlijk, veel beweging staat buiten kijf en is de gemeenschappelijke deler, maar een aussie blijkt toch ook best een gezinshond. Vandaar dat we besloten toch eens verder te kijken en uit de praktijk te leren. Zodoende zijn we bij een kennel in de buurt van Antwerpen terecht gekomen waar een kijkdag werd georganiseerd. Hier zijn we heel goed ontvangen en na zeer uitvoerige informatie en hands-on leren kennen van het ras zijn we overtuigd van het feit dat een aussie toch wel bij ons zou passen. We dachten wel in eerste instantie aan een teefje, maar door dit bezoek zijn we toch wel overtuigd dat een reu beter in ons gezin zou passen. Gezien het feit dat we reeds een 10 jaar oude Westie (teefje) hebben, schijnt het zo te zijn dat een reurbij plaatsen meer kans op acceptatie heeft dan wanneer er nog een teefje bij komt.

Maar wat blijkt, de Australische herder is een populair hondenras op het moment en er zijn dus wachttijden. We hebben ons daarom ook maar op de lijst van de Belgische fokker laten zetten om geen tijd te verliezen, echter kwamen we er zo ook achter dat er bij het importeren van een hond uit het buitenland een 15 weken regel geldt. dat betekent dat de 12 weken spuit (met hondsdolheid) moet zijn gezet en een incubatietijd van 3 weken in acht genomen. Daarna mag de hond dus pas over de grens. Dat is een domper, maar goed als dat moet, dan moet dat.

Eenmaal thuis ging de zoektocht naar een Nederlandse fokker van start. Na veel zoekwerk kwamen we redelijk onverwacht uit op pups die nog niet allemaal besproken waren. En na wat contact over en weer was het dan zover, er was nog een pup beschikbaar en deze voldeed aan alle wensen. Daarom maar meteen een afspraak gemaakt om te gaan kijken. De fokker ligt in de buurt van Arnhem, Randwijk om precies te zijn, dus het is wel een stukje rijden, maar dat hadden we er graag voor over. Eenmaal daar aangekomen was het liefde op het eerste gezicht. Over de naam hadden we ook al nagedacht en daar waren we snel uit. Het zou niets sjieks, moderns ofzo worden, maar gewoon eenvoudig, dus “Joep” werd het.

Lang verhaal kort, 20 december konden we Joep al gaan halen, dat kwam precies goed uit, want met maar 2 extra verlof dagen hadden we dan de eerste 2 weken verlof om Joep goed op te vangen. Hoe het vanaf dat moment verging kun je in de volgende verhalen lezen


Onze Joep ! Australian Shepherd 8 weken oud.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.