Start 2020

Nu is 1-1-2020 dan aangebroken. Het is prachtig fris weer. Na een licht ontbijt, rustig omkleden om de eerste training in het nieuwe jaar te gaan volbrengen. De eerste stappen voelen goed en het gaat onverwacht lekker. Ik had me voorgenomen niet op m’n klokje te kijken en op gevoel te gaan lopen. Doel was lekker ontspannen lopen.

Omdat ik alle remmen los heb gelaten wat betreft eten en drinken tijdens de feestdagen, was ik op het ergste voorbereid. De weegschaal was vandaag niet m’n vriend. Ik schrok toch wel meer dan ik had verwacht. Ik zal dat later wel eens delen, maar op dit moment nog even niet.

Uiteindelijk heb ik 11km gelopen met een heel tevredenstellend tempo. Ik had gezien m’n conditie en gewicht niet gedacht dat dit kon op deze intensiteit.

Na deze mooie training heb ik er met Alicia meteen nog een wandeling van 7,8km met Joep aan vast geplakt.

Heerlijk weer, mooie prestaties en een goed gevoel maken deze tot een heel geslaagd begin van 2020.

Herpakken na een intensieve onderbreking

Nou, zo maak je dan plannen om een marathon te gaan lopen. Dan ga je lekker trainen, alles verloopt redelijk voorspoedig en dan komt er uit het niets ineens het idee om te gaan verhuizen. Zo gezegd zo gedaan. 6 weken van zoeken, spanning onzekerheid, huizen kijken, bieden etc… dat gaat niet in de koude kleren zitten. Dat was ook de grootste rede om het trainen heel even op een lager pitje te zetten.

Ineens hebben we een huis gekocht en moesten ons eigen huis nog te koop gaan zetten. Dat brengt onderhuids toch heel veel spanning met zich mee. JE moet dan vanalles gaan opruimen, puntjes op de spreekwoordelijke “i” gaan zetten etc. Dan elke dag poetsen, dweilen etc om alles op orde te hebben voor de bezichtigingen. Even werd het allemaal te veel, maar nu lijkt alles op z’n pootjes terecht te zijn gekomen. Daarom wordt het nu ook ook weer tijd om aan de slag te gaan. De kilo’s zitten er weer aan en de conditie is helemaal weg. Veel werk aan de winkel dus.

In de tussentijd ook veel last van de rug gehad, maar dat lijkt nu redelijk onder controle. Na het gebruiken van de zooltjes in de dagelijkse schoenen en niet alleen de hardloopschoenen lijkt de rug wel onder controle. Om problemen te voorkomen ga ik deze trainingsperiode ook veel aandacht aan core stabiliteit besteden. Dit was voorheen iets waar ik helemaal niet naar omkeek.

Dus vanaf vandaag gaan we weer heel rustig hervatten. Eind februari, begin maart gaan we verhuizen. Ik weet nu al dat ik daar rekening mee moet gaan houden. Omdat ik dat nu al op tijd zie aankomen kan ik er ook makkelijk mee plannen en zal ik gedurende die periode een beetje rustiger aan doen om de rust te bewaren. Maar voor nu zou ik zeggen “game on!”

Nieuw Doel

Deze avond een nieuw doel bepaald. Na lange tijd te schuilen achter allerlei excuses is het tijd om als vanouds met de billen bloot te gaan. Niet lang fakkelen : Marathon Brugge 2020, here we come. Op het moment vam schrijven moet editie 2019 nog gelopen worden, dus aan voorbereiding zal het niet te wijten zijn.

Daarom ook besloten om m’n hele traject op deze site te gaan posten. Inclusief enkele statistieken. Dus échte volgers komen hier aan hun trekken.

De feestdagen met een Aussie pup

Zoals reeds gezegd, 20 december in de avond Joep mogen ophalen en na een lange terugreis, welke overigens prima was verlopen, Joep thuis even laten wennen. De indrukken die zo’n beestje moet verwerken moeten toch enorm zijn. Uiteindelijk zijn we ons gaan klaarmaken voor de eerste nacht met onze nieuwe huisgenoot. De bench op de slaapkamer en de schoenen alvast bij de voordeur voor de nachtelijke uitlaatbeurten.

Op zich viel de eerste nacht eigenlijk wel mee. We waren natuurlijk al kapot moe en met zo’n kamer genootje slaap je dan toch minder rustig. De fokker had ook nog de tip gegeven… als ie begint te piepen, dan gewoon een mep op de bench geven, normaal is dat voldoende. Nou zo gezegd zo gedaan. Na een tijdje begon Joep dus te piepen en volgde we de raad van de fokker met enige terughoudendheid op en gaven we een mep op de bench. Noem het nu goed of niet, maar sindsdien hebben we ook nooit meer iets van piepen in de bench gehoord.

Al snel zou blijken dat een aussie toch geen schoothondje is. De komende tijd kwam iedereen over de vloer om naar Joep te kijken. Omdat we Joep redelijk onverwacht snel hadden kunnen krijgen betekende dat wel dat we hem in onze plannen voor de feesdagen mee moesten nemen. Dus ook een feestavond met de hele familie en met 2de kerstdag eten bij de familie etc. Zo klein als ie was, zo goed heeft ie zich gedragen. Het was wel een hele opgave omdat Joep elke 20 minuten even naar buiten moest. Dus de hele avond ging het heen en weer. Er relaxed zitten was er dus niet bij. Ondanks dat ie nog een hele kleine pup was, was ie toch heel energiek en veel slapen was er dus niet bij. De feestdagen waren dus super vermoeiend.

Wonder boven wonder gedroeg hij zich helemaal super tijdens oud op nieuw en hadden we een heel fijne avond. Een nadeel was dat hij bang voor het vuurwerk was en uitlaten dus niet mogelijk was. Nou op een bepaald moment hebben we dat dan ook geweten en na een uitvoerige dweil partij was de rust dan toch definitief weder gekeerd. De avond verliep vervolgens heel rustig en ’s morgens waren we de eerste die weer buiten waren. Heel de wijk sliep nog, behalve ons huisje.

We hebben er wel van geleerd en als we dit nog eens zouden moeten doen, dan zorgen we wel voor veel meer rust tijdens deze drukke dagen. Zeker minder mensen en aandacht voor de pup. En bij voorkeur zouden we dan ook wachten tot na de feesdagen.

Onze eerste “Aussie”

We hebben ervoor gekozen om een Australische Herder in huis te nemen. Voordat we aan dit avontuur zijn begonnen hebben we ons goed geïnformeerd en hebben we lang getwijfeld of dit ras wel bij onze leefstijl past. Inmiddels zijn we trotse baasjes van een red merle pup genaamd Joep. We zijn reeds veel ervaringen rijker en willen deze dan ook delen met anderen die ook erover denken om een aussie aan te schaffen of wellicht al hebben en vragen hebben over “hoe gaat het met een aussie bij anderen”.

Lees “Onze eerste “Aussie”” verder

Eerste Triathlon – Aachen Brand: Sprint afstand

De dag is aangebroken dat we eraan moeten geloven. Deze middag zou ik hoe dan ook een ervaring op triathlon gebied rijker zijn. De start is voor Alicia om 12:40 en voor mezelf om 13:50. Dat betekent dus dat we niet hoeven te haasten met opstaan, rustig de spullen kunnen pakken en ons goed voorbereiden. Zo gezegd zo gedaan. De koffie gezet, de tafel gedekt en de laatste aanvulling aan alle spullen die reeds klaar waren gelegd. Vervolgens worden de spullen in de auto gezet en de fietsen op de fietsdrager gezet en is het koers richting Aachen Brand, nog niet wetende wat me te wachten staat.

Eenmaal aangekomen, zien we al snel een mede clubgenoot die ons heel vriendelijk meteen wegwijs maakt. Zo zien we dan de wissel zone, de start stop van het fietsparcours en loopparcours. Het zwembad kon je niet missen. Deze race heeft geen openwater zwemmen maar vindt plaats in een zwembad. 500m betekent dus 20 banen…. Nog te overzien dus. Het zwemmen is wel het onderdeel dat me de meeste zorgen baart. Maar inmiddels loopt de temperatuur ook al aardig op en dat maakt me ook ongerust. Ik ben niet echt een warm weer sporter. Maar nu betreft het een sprint afstand, dus moest het wel meevallen.

Lees “Eerste Triathlon – Aachen Brand: Sprint afstand” verder

De speurtocht naar Wetsuits

Nou, langzaam maar zeker breekt het moment aan dat je de laatste grote investeringen dan toch moet gaan maken. De fiets is er al, nu nog een trisuit en een wetsuit. Dat je voor een wetsuit een aardige graai in de beurs moet doen was ons wel al duidelijk, maar dat er dan ook erg grote prijsverschillen zijn in wetsuits was net zo min een verassing. Echter, waar zitten die verschillen dan in en merken wij als amateurs dit dan?

Ben je zelf van plan om een wetsuit aan te schaffen en weet je net als ons niet waar te beginnen dan is dit artikel misschien wel een springplank om tot een keuze te komen.

Lees “De speurtocht naar Wetsuits” verder

Zwemmen als een kreeft

Om verder te gaan waar ik met het triathlonverhaal gebleven was, pik ik het bij het zwemmen dus even op.

Zoals gezegd, in januari vol goede moed begonnen aan het zwemmen bij TVS onder begeleiding van een trainer. Tot carnaval zou de focus vooral liggen op techniek, daarna zou er langzaam ook op afstand worden getraind.

Al snel werd me duidelijk dat ik toch echt wel bij uitstek de slechtste zwemmer van de hele beginners groep ben. Waar andere al een aardig baantje vooruit komen, red ik de overkant van het bad bij lange na niet. Veel werk aan de winkel dus.

Lees “Zwemmen als een kreeft” verder

Triathlon Avontuur

Nou, in december 2017 zat ik een beetje met een hardloop dipje. Na de Tis Voor Niks marathon gelopen te hebben was fut even weg. De vele kilometers eisten toen wel hun tol en ook alweer hetzelfde rondje rennen ging een beetje tegen staan. Tussendoor toevallig weer eens de MTB gepakt en dit beviel eigenlijk heel goed. Maar ja, je moet toch kiezen, wil je lange afstanden lopen en daar je tijden gaan verbeteren of wil je ook ander soort trainingen doen? Nou dat fietstochtje had toch meer losgemaakt dan verwacht. Dan kom je of Facebook ook verschillende keren de nieuwe editie van Triathlon stein tegen. Normaal zou ik dit overslaan, maar 1 – 60 – 11 km dat klinkt toch eigenlijk heel mooi.

Lees “Triathlon Avontuur” verder

Triathlon Stein 1-60-11

Vandaag bereiken we dan eindelijk het doel dat we ons in December hadden gesteld. Toen wisten we nog helemaal niet waar we aan zouden beginnen en hoe hobbelig deze reis zou verlopen.

Maar goed, zoals gezegd, beginnen bij het begin. Onderdeel één blijft toch het zwemmen. Hier keek ik meteen flink tegenop gezien het feit dat ik niet dol ben op zwemmen en al helemaal niet in water waar je met je voeten de bodem niet raakt. Maar goed, we zouden dit gaan doen en dus zouden we de stier ook meteen bij de horens vatten. Op hetzelfde moment komt er van Triathlon Vereniging Stein een aanbieding langs: proefperiode triathlon training met zwemmen op de zaterdag ochtend en dat voor een prikkie. Geen moment getwijfeld en dus meteen ingeschreven, dit was mijn stok achter de deur.

Lees “Triathlon Stein 1-60-11” verder