Roermond Cityrun 2012 (10em)

Deze loop had ik dit jaar zeker niet willen missen. Vorige jaar de eerst editie van deze loop en dat was zeer goed bevallen. Een mooie loop door een gezellige stad en ook nog goed weer. De omstandigheden: een klein beetje wind en ca 22 graden. Afstand
10em net als vorig jaar. Dit betekent een rondje door de binnenstad en daarna een lus door omliggende wijken/dorpen. Ik verheugde me al op het stuk langs de maasplassen in Ool.

Lees “Roermond Cityrun 2012 (10em)” verder

DIS Familieloop 2012 (15km)

De dagen voor de loop waren al nat en koud. Typerend weerbeeld voor deze periode: 7 – 10 graden en van tijd tot tijd flinke buien die over kwamen. Tussen de buien door echter heel aangenaam weer. Dan sta je op de dag zelf ’s morgens op en probeert te bepalen wat de juiste kleding keuze is. Lange broek en T-shirt of korte broek en lange mouwen etc… dan lijken het eindeloze combinaties.

Uiteindelijk met genoeg kleding richting Sittard vertrokken. Nathalie moest als eerste aan de bak op de 5 km. Tijdens deze run was het behoorlijk lekker weer en langs de kant staan was dan ook geen probleem. Samen met Jasper hebben ik wat lopers gefotografeerd.

Lees “DIS Familieloop 2012 (15km)” verder

Venloop 2012 (HM)

De Venloop 2011 was de eerste keer dat ik een halve marathon heb gelopen. De voorbereiding was op eigen kracht gedaan en de basis was een schema van internet. Uiteindelijk was ik ietwat teleur gesteld met het resultaat: 1:51:40. Sinds April 2012 heb ik me bij STB ingeschreven en heb geleerd wat hardlopen en werken voor resultaten betekent. Dit betekende dus revanche in 2012.

Lees “Venloop 2012 (HM)” verder

Over – Persoonlijke doelstellingen 2012

Daar vind ik mezelf dan op een zaterdag ochtend met een kop koffie, achter het beeldscherm van m’n PC, nadenkend over de inhoud voor stukje in het Clubblad. Met een dosis ongeloof in het achterhoofd, want waar gaat het nu om, een artikel met de titel ‘persoonlijke doelstelling’ in het clubblad van een atletiek vereniging. Des te meer ik dit terug lees terwijl ik aan het typen ben, des te leuker begin ik het te vinden. Waarom? Zul je je afvragen. Nou, voor dat ik iets vertel over m’n doelstellingen is het wel leuk om even te kijken hoe deze zijn gevormd, en dan zul je begrijpen waarom ik moeite heb te geloven wat ik nu ben aan het doen.

Op school blonk ik echt niet uit in het vak lichamelijke opvoeding, het enige dat ik leuk vond en goed in was is in een fitnessruimte met gewichten spelen en dat vervolgens krachttraining noemen. Met name Powerliften (een combinatie van deadliften, squaten en bankdrukken) ging mij goed af. Echter vanaf een jaar of 18 begon de klad erin te komen en waren feestjes en samen gaan wonen een stuk belangrijker. In de tussentijd rookten ik 2-3 pakjes zware Van Nelle en een goudgele rakker liet ik ook nooit staan. Naast het feit dat ik alleen maar “friet” hoef te zeggen om weer een kilo aan te komen, hoef je dus geen raket-geleerde te zijn om te bedenken dat ik mezelf op een bepaald moment vond met een belachelijke hoeveelheid overgewicht (BMI:36) en de daarbij behorende gezondheidsklachten.

Uiteindelijk in de zomervakantie van 2008, besloot ik dat het zo niet verder kon. Maar ja, wat ga je dan doen. Je bent dusdanig te zwaar dat alle sporten moeilijk zijn, nee het moest iets zijn waar je geen smoesjes kunt verzinnen. Dus geen openingstijden of ergens naartoe hoeven rijden en het liefst een individuele activiteit waar je niet met de inspanning kunt foetelen. Na 1 minuut gedacht te hebben ben ik in de kledingkast gaan rommelen, want daar moesten nog sportschoenen staan. En ja hoor, hebbes. Zo gezegd zo gedaan, naar de overkant van de straat en rennen maar dacht ik, maar daar dacht m’n lichaam dus anders over en na zo’n 75 meter strandde ik met de tong op m’n schoenen en kon ik reeds geen stap meer zetten. Dit was ook precies het punt waar ik het licht heb gezien en ondanks of misschien wel dankzij deze eerste meters heb ik doorgezet en ben ik blijven rennen en tot op heden ook niet meer gestopt.

Dat brengt mij dan weer terug tot dit moment en het schrijven van dit artikel. Met deze achtergrond informatie kun je dan wellicht begrijpen waarom ik het wel grappig vind om over mijn sportieve persoonlijke doelstelling te schrijven. Maar goed, als je al zover gekomen blijf je vreemd genoeg toch je doelstellingen bijstellen. In Maart 2011 heb ik op eigen houtje deelgenomen aan de Venloop. Met wat internet informatie heb ik in m’n eentje een training samengesteld en ook zo goed en zo kwaad proberen uit te voeren. Echter heb ik dan toch die klassieke fout gemaakt en veel te veel getraind, zelfs nog in de week van de Venloop. Het resultaat viel toen erg tegen en dat viel zwaar na al die weken noeste arbeid. Toen kort daarop Frank Eijsenga me wederom een keer mee vroeg om naar een interval training te gaan heb ik eindelijk “ja” gezegd. In de periode April 2011 tot nu heb ik dusdanig veel opgestoken en ook de zin en de onzin van bepaalde trainingsvormen aan den lijve ondervonden dat ik enorm veel spijt heb nooit eerder naar STB te zijn meegegaan.

De huidige doelstelling is een herkansing op de Venloop en nu wel m’n gewenste eindtijd van 1:45:00 waar te maken. Ik had veel positieve geluiden gehoord van mensen die deel hebben genomen aan verschillende marathons met een schema van Wim. Dus waarom dan niet raad vragen bij iemand die anderen reeds goed had geholpen en zo doende volgen we nu zelf ook een schema van Wim. Het is nog iets vroeg om te zeggen hoe het schema in de praktijk uitpakt, maar het is wel fijn dat het is toegespitst op m’n eigen prestaties. En met de ervaring opgedaan in het afgelopen jaar bij de verschillende trainingen, weet ik nu ook beter wat er bedoelt wordt met een bepaalde trainingsvormen. Voordat “het schema van Wim” in ging had ik zelf reeds wat extra aandacht aan het duurvermogen besteed omdat ik aan de Annendaalloop wilde meedoen. Ik had me eerst ingeschreven voor de kwart marathon, echter toch maar de stoute schoenen aangetrokken en me omgeschreven naar de halve marathon, met het idee om deze rondom 1:50:00 te eindigen. Dit werd uiteindelijk 1:42:39 en zo streefde ik m’n Venloop doel reeds voorbij.

Als je het dan hebt over een doelstelling voor komend jaar, dan is er niet specifiek één wedstrijd of evenement waar ik voor zou gaan. Meer over de breedte genomen ben ik van plan om m’n prestaties op afstanden van 10km en meer te gaan verbeteren en dan met name het gedeelte “meer dan 10km”. Het voor mij ultieme doel zou zijn het volbrengen van een marathon, maar dit zit er nu toch echt nog niet in. Maar wie weet, ik had ook nooit gedacht dat ik op een zondagochtend in Januari voor m’n plezier een halve marathon ging lopen.